1. Sahne ve özne. Neye baktığımızı ve ne kadar yakında olduğumuzu söyleyerek başla. "Gece, yağmur izleriyle kaplı otobüs camının yanında bir kadının orta yakın planı" tek satırda kadrajı, özneyi, mekânı ve günün saatini belirler. Belirsiz başlangıçlar sıradan görüntüler üretir.
2. Kamera hareketi. Tam olarak tek bir hareket ve hızını belirt. "Kamera sabit bir akışla ileri doğru yaklaşır", "tek bir yavaş 90 derece yörünge hareketi", "elde kamerayla takip, yolculuğun sarsıntısıyla alçalıp yükselerek". Hız, yön kadar önemlidir. Hareket belirtilmeyen bir klip genellikle durağan kalır.
3. Hareket ve aksiyon fiilleri. Aksiyon adımlarını sahne yönergesi gibi sırayla yaz. "Nefesini verir, camı buğulandırır, sonra küçük bir daireyi silerek açar." 5 saniyelik klip için tek adım, 15 ila 20 saniye için üç veya dört adım. Hareketli bir fotoğrafı gerçek bir plana dönüştüren bölüm burasıdır.
4. Ses yönlendirmeleri. Model ses üretiyor, öyleyse onu yönet. Promptun sonuna istediğin sesleri net biçimde ekle: "uzaktan gelen martı sesleri", "betona sürtünen spor ayakkabılar", "rüzgârın bozduğu, motor sesinden uzak derin sessizlik". Bir ila üç yönlendirme genellikle yeterlidir. Yalnızca ortam sesi istediğinde "müzik yok" ekle.
5. Stil ve atmosfer. Görsel dünyayla bitir: palet, ışık, lens, renk düzenlemesi, render stili. "Sıcak gün doğumu konturuyla soğuk mavi gölgeler, anamorfik sinematik renk düzenlemesi" veya "düz cel shading, belirgin çizgiler, sıcak kehribar paleti". Stili sona bırakmak, aksiyonun önüne geçmesini engeller.